در داستان نویسی تمام آدمها مشوقم هستند

شناسه خبر: 26556 سرویس: اخبار مهم, گفتگو

مند: نام محمدرضا صفدری * کافی است تا بدانیم دشتی در داستان نویسی جایگاه شاخصی در استان بوشهر و کشور داراست. مردم دشتی همواره روایتگران خوبی بوده اند. داستانها و مثلهای زیبایی در این جغرافیا…

مند: نام محمدرضا صفدری * کافی است تا بدانیم دشتی در داستان نویسی جایگاه شاخصی در استان بوشهر و کشور داراست. مردم دشتی همواره روایتگران خوبی بوده اند. داستانها و مثلهای زیبایی در این جغرافیا پا گرفته است که کم و بیش به نوشتار درآمده اند اما هنوز هم در این موضوع با کمبود منابع و عدم رغبت محققان برای ثبت و ضبط مثلها و متلهای این حدود مواجه هستیم.

هر چند من اطلاع کاملی از سیر داستان نویسی در دشتی ندارم اما برای آشنایی با یکی از داستان نویسان جوان و موفق دشتی در این سالها گفتگویی را با یکی از جوانان با آتیه دشتی انجام دادم. این گفتگو در هفته جوان انجام شد و محور آن مربوط به هفته جوان بود.

صدیقه نیرو داستان نویس خورموجی و دانشجو معلم رشته علوم تربیتی از دانشگاه فرهنگیان پردیس بنت الهدی صدر بوشهر است.

لطفا این گفتگو را بخوانید …

 

لطفا خودتان را معرفی بفرمایید

صدیقه نیرو هستم متولد ۱۳۷۳ ساکن شهر خورموج. دبستان را در مدرسه آستروتین، راهنمایی را در مدرسه های ام البنین و فرشادفر و دبیرستان را نیز در رشته ریاضی در دبیرستان های فاطمیه و اندیشه سپری کردم. تا اینکه زمان کنکور فرا رسید و در رشته ای که بدان علاقمند بودم قبول شدم. در حال حاضر هم دانشجوی رشته علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان بوشهر هستم.

نیرو
 از مقام هایی که در داستان نویسی کسب کرده اید بگویید
در پاسخ این سوال باید بگویم مقام هایی که خودم برای خودم کسب کرده ام یا اینکه دیگران از روی لطفی که به بنده داشتند به من اعطا کردند؟! اگر به مقام های خودم که برای خودم باشد ترجیح می دهم در همان ذهن خودم و برای خودم بماند چرا که نه مجال بازگویی آن هست و نه اینکه نیازی بر آن است که آدم معیارهای تشویق شده درونش را با صدای بلند اعلام کند! فقط این خود آدم هست که بهتر از دیگران خودش را می شناسد و می داند چه موقع خودش را تشویق کند و در پی آن به خودش مقام بدهد! اما اگر منظور مقام هایی است که دیگران به داستان هایم داده اند که شامل: مقام اول کشوری در مسابقات فرهنگی دانشجو معلمان، مقام اولی استانی در مسابقات فرهنگی، مجددا تقدیر شده در بخش استانی و …
در داستان نویسی چه کسانی مشوق شما بوده اند؟

تمام آدم ها! چه آنانی که روزی قلمم را خواندند و تشویقم کردند برای بیشتر نوشتن، از جمله آقای حاجی زاده که اولین بار سیاه مشق هایم را باور کرد و در پی آن عزیزان دیگر از جمله آقای آزمون، آقای اخلاقی، استاد بزرگوارم آقای بهرامی، آقای حمید زارعی، اساتید دانشگاهم و … و چه آنانی که لبشان را کج کردند، سرشان را بالا انداختند و نخواستند که دست نویس هایم را بخوانند. همه اینها به نوعی به من کمک کردند و خواسته و ناخواسته باعث شدند این راه را بیشترتر و مصمم تر ادامه دهم!
 علاقه مندی به داستان از کی در شما شکل گرفت؟
از زمانی که شروع کردم به کتاب خواندن. از همان ابتدا. یعنی همان اولین کتاب داستانی که اول دبستان خواندم. نامش را هنوز به خاطر دارم. متنش هم شعرگونه بود. تا اینکه سال های بعد با “آبجی” پول توجیبی هایمان را جمع می کردیم و کتاب قصه می خریدیم. این علاقه همزمان با من کش آمد تا بزرگتر شدم. دوران راهنمایی و دبیرستان هم به همین منوال با کتاب ها و داستان ها گذشت تا اکنون که هنوز هم روز به روز علاقه من به داستان زیاد و زیادتر می شود …
جوانان دشتی چقدر موفقند در کارهایشان؟

مقدار و اندازه و مثقالی برای اندازه گیری در دست ندارم. اما همین که در این زمان اندک با هنرمندان و جوانان دشتی آشنا شده ام می دانم که اهل تلاش و اندیشه و پشت کارند. اگر زمینه و انگیزه کافی برای آنان فراهم شود موفقیت های روزافزون آنان دور از چشم نیست.
مشکلات فراروی داستان نویسان شهرستان را بیان بفرمایید؟
مشکل! خب با وجود زمان اندکی که من با داستان نویسان شهرستان آشنا شده ام باید بگویم از اینکه آدم خودش را باور ندارد مشکل وجود دارد تا پله های بالاتر و حرف های زیادتر! داستان نویسان کم مطالعه می کنند، عجولند، کم می نویسند و در پی اینها همه انتظار دارند قلمشان شاهکار شود! گذشته از اینها به گمانم برخی انگیزه خاصی برای نوشتن ندارند. برخی دلخوش به همین آفرین و مرحبای یکی دو نفرند. برخی دوست دارند گوشه ای بنشینند و در سکوت بنویسند و برای دیگران شانه بالا بیاندازند. برخی به این باور رسیده اند که داستان در دشتی خاک خورده. برخی به جای نوشتن درگیر حاشیه اند، اینکه کلاس کجا و در چه مکانی باشد! برخی اصلا اطلاع ندارند کلاس داستانی در سطح شهرستان برگزار می شود. برخی آدم حرفند فقط. برخی به قشر داستان نویس اهمیتی نمی دهند. برخی داستان نویسان را آدم های حوصله داری می پندارند که در زندگی “دلشان خوش چند تیکه کاغذ است” و … هزاران برخی دیگر که همان برخی بمانند بهتر است …
 آیا در دشتی توجه به جوانان به میزان کافی انجام می شود یا خیر. چرا؟
تا آنجایی که من در جریان بوده ام به گمانم بله. آدم تعریف و تعارفی نیستم اما نمونه اش آقای زارعی است که به چشم می بینم به جوانان بها می دهند. اما اگر دیگر ارگان ها و نهادها هم چنین شود که چه بهتر!
 برنامه های آتی تان چیست؟

نوشتن! می نویسم و همین برایم کافی است تا چه شود بعدترها …
توصیه شما به عنوان یک جوان به جوانان شهرستان چیست؟
از ناملایمات خسته نشوند. همین!
چطور می شود زمینه حضور فعالتر جوانان در عرصه های گوناگون در دشتی را فراهم آورد؟
برگزاری کلاس های متنوع، حضور اساتید مجرب و کارآزموده در کلاس ها، محیط آرام و بی دغدغه، بها به قشر جوان دشتی، سپردن کارها به دست خود جوانان، باور داشتن آنان و … به گمانم همینطور دلیل های متنوع تری هم هست ولی شرط اول این است که این جوان خودش بخواهد و اگر به مشکلی برخورد عقب نکشد و همچنان راهش را ادامه دهد.
 اگر ناگفته ای مانده است بفرمایید؟

آرزوی قلمی نویسا و پایدار برای تمام قلم به دست هایی که دلشان برای کلمه می تپد و آرزوی سلامتی و تندرستی برای همه بخصوص قشر جوان شهرستان و خواننده های خوب سایت مند.

عرضی ندارم دیگر و در پناه خدا.

 

*محمدرضا صفدری متولد پنجم مرداد ۱۳۳۲ در شهرستان دشتی (خورموج) از توابع شهرستان بوشهر است. دوران تحصیلی را در مدارس ابتدایی حکمت (خورموج)، ادب (خورموج)، سعادت (بوشهر) و عماد کرمان گذراند و نهایتاً از دبیرستان فردوسی برازجان با مدرک دیپلم فارغ تحصیل شد. سپس به تحصیل در رشته هنرهای دراماتیک پرداخت و مدرک لیسانس این رشته را از دانشگاه تهران اخذ کرد. صفدری با چاپ اولین داستان خود با نام «شب نشینی» در سال ۱۳۵۴ خود را به جامعه ادبی معرفی کرد و سپس با چاپ داستان های «سیاسنبو»، «اکو سیاه» و «علو» در «کتاب جمعه» نام خود را به عنوان یکی از داستان نویسان جوان دهه پنجاه مطرح کرد.

برای دریافت مهمترین اخبار عضو کانال مند در تلگرام شوید.
نظرات
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط پایگاه اطلاع رسانی مند منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

*

code

  • بهرامی مسعود :

    سرکار خانم نیرو جداً از داستان‌نویسان خوش‌آتیه است که راه این کار را خوب می‌داند … صبر و حوصله و متانتش قابل ستایش است … با همه وجود برای ایشان آرزوی موفقیت می‌کنم

  • رضامقاتلی :

    سلام؛درود بر این بانوی فهیم.قطعاً حمایت از جوانانی که به نوعی می توانند صاحب سبکی خاص گردند و در آینده تبدیل به یک الگو،آینده نگری بسیار مناسبی خواهد بود.

  • عادل.ق :

    با آرزوی موفقیت های بیشتر در تمام زمینه ها…

اخبار استان بوشهر
پربازدیدهای مند
تبلیغات
photo_2016-06-08_09-11-32 Website Seo score checker