گفتگو با فرمانده سوپر تانکرهای نفتکش ایرانی:

کشتی شهری متحرک است که هر صبح سرنوشتی جدید را تجربه می کند

شناسه خبر: 46335 سرویس: آرشیو, اخبار مهم, گفتگو

مند: هرگاه سخن از استان بوشهر به میان می آید اولین تصویر ذهنی، معجونی از دریا خواهد بود. دریا با دریانوردانی که شادمانه «نیمه» می خوانند و روزی خود را از دل دریای بیکران برمی دارند.

تصویری از بازارهای رنگارنگ با مردمانی خوشحال و آسمانی آبی و آفتاب درخشان با خانه ها و کوچه های تودرتو با نخلهایی که در جای جای این تصویر قد کشیده اند و پرندگانی که آزادانه پر می زنند.

تصویر دیگری که ممکن است دیرتر به ذهن برسد وجود دریانوردانی است که چین و ماچین را با کشتیهای زمانه خود در نوردیدند تا شهره دریاها و تاریخ نگاران شوند. از سندباد و سلیمان سیرافی تا ناخدا عباس دریانورد تا امروز …

دشتی به عنوان یکی از میراث داران این سرزمین دریایی، هماره دوشادوش هموطنان در عرصه های نظامی، اقتصادی و علمی به ویژه در حوزه دریا از بازیگران اصلی بوده است. از آن زمان که مابین بنادر بوشهر، گناوه، بحرین، زنگبار، بمبئی و … برای کسب روزی حلال در رفت و آمد بودند تا آن سال های ایثار که با دل دریاییشان و صلابت تمام در دریای پارس مقابل متجاوزان جان برای وطن فدا کردند و «نادر» زمان شدند تا امروز که فرزندان دشتی برای اعتلای میهن در همان عرصه های مذکور گام برمی دارند.

با این مقدمه موجز و برای گسترش شناخت از شغلی خاص در حوزه دریا، یکی از فرزندان موفق استان بوشهر را در عرصه دریانوردی به شما معرفی می‌کنیم.

کاپیتان علی عبدی زاده که توانسته در جوانی با کسب دانش و مهارت در حوزه دریانوردی ضمن ارتقاء به جایگاه ارزنده کاپیتانی کشتی های سوپرتانکر (VLCC) اولین فرزند دشتی لقب گیرد که به چنین جایگاه موفقی دست یافته است.
تجارب کاری با ملیت های مختلف و سفر به کشورهای متعدد از ایشان چهره ای سرآمد ساخته است که علاوه بر تسلط در حوزه تخصصی شغلی، اشراف قابل ملاحظه‌ای بر امور اقتصادی و اجتماعی دنیای امروز دارد. کاپیتان عبدی زاده که از مشوقین ورود فرزندان استان بوشهر خاصه دشتی ها به این شغل جذاب است از کاپیتان های جوان شرکت ملی نفت کش ایران نیز محسوب می شود. کاپیتان عبدی زاده که متولد آبادی کردوان علیا، دانش آموخته دوران ابتدایی و راهنمایی مدارس کردوان، ریاضی و فیزیک دبیرستان شهید مطهری خورموج، مهندسی دریانوردی جزیره خارک است را بیشتر بشناسیم و به داشتنش افتخار کنیم.

گفتگویی که در ادامه می خوانید در حالی از طریق خطوط آنلاین و تلفنی صورت گرفت که کاپیتان عبدی زاده با کشتی دریم(Dream) در سواحل عسلویه آماده سفر به اولسان کره جنوبی بود. بی شک این لطف کاپیتان عبدی زاده بود که زحمت جواب های مفصل پیش رو را کشیدند، ضمن آرزوی سلامتی برای ایشان و خانواده محترم و بزرگوارشان توجه شما را به این گفتگوی خواندنی جلب می کنیم.

دلیل یا دلایل انتخاب مهندسی دریانوردی(ناوبری)، به عبارتی چه شد که مهندسی دریانوردی را انتخاب کردید؟

اولین بار با اسم این رشته توسط یکی از دوستانم که البته ایشان هم تجربه این کار را نداشت و فقط یک ترم مهندسی دریانوردی خوانده بود آشنا و علاقمند شدم. آن موقع ذهنیت من از کشتی و دریانوردی، ناوهای جنگی در فیلم ها و لنج های محلی بود که دیده بودم .ناوبانهایی که در سالن های چندین نفره در تخت های تور مانند می خوابیدند! نمی خواهم شعار کلیشه ای بدهم که عاشق دریانوردی شدم و یا از این دست حرف ها ولی واقعیت کار در دریا عشق و علاقه می خواهد اما نمی توانم به تاثیر شرایط مالی و دستمزدش اشاره نکنم چرا که شغل دریانوردی حقوق و مزایای خوبی دارد.

کاپیتان علی عبدی زاده

چند سال است در این حرفه مشغول به کار هستید و چند سال است که عنوان کاپیتان را کسب کرده اید؟

با احتساب کارآموزی پانزده سال سابقه دریانوردی دارم و پنج سال است کاپیتان (ناخدا) هستم. در این شغل به غیر از مدرک دانشگاهی امتحانات بین المللی سازمان بنادر و کشتیرانی برای هر سمتی افسر دوم و افسر اول و کاپیتانی را باید پاس کنید که هر کدام دوره های خاصی دارد. برای دوره افسر اولی نه ماه باید کلاس رفت، برای کاپیتانی یک ماه، بعد از آن امتحان سازمان بنادر که تمام سرفصل ها را طی مدت یک هفته باید امتحان داد. بعد از گذر از این مراحل کمیسیون ارتقاء شرکت ملی نفتکش ایران که متشکل از چندین کاپیتان باتجربه است باید عملکرد شما را ارزیابی کند، در صورت تایید به سمت بالاتر ارتقاء پیدا می کنید.

 رئوس و‌ مهمترین وظایف و مسئولیت های کاپیتان کشتی چیست؟

هر شرکت دریایی یک سری دستورالعمل هایی در تمام زمینه ها شامل دستور وظایف (owner manual) ایمنی(safety manual)، امنیتی(security )،  زیست محیطی (envirmental manual)،  مدیریت کیفیت (quality managment manual) دارد که به صورت کپی و نرم افزار بر روی هر کشتی می باشد و تمام مسئولیت و اختیارات هر فرد به تفصیل در owner manual آورده شده است که اولین سطر آن به این اشاره می کند که کاپیتان در موضوعاتی که به ایمنی کشتی، نفرات، بار و محیط زیست مربوط است مسئولیت و اختیارات نا محدودی دارد.

… the master of thr vessel is the ultimate authority on maters effecting the safety of the crew ,the ship,its cargo snd protection of environment.

جالب است بدانیم که در زبان انگلیسی به کاپیتان «master» می گویند و کاپیتان فقط لقب است! master یعنی مدیر و ما ناخداها قبل از اینکه ناخدا باشیم، مدیر هستیم که با مسئول قسمت های مختلف کشتی شامل موتورخانه، عرشه و تدارکات باید کشتی را مدیریت کنیم.

کاپیتان باید مطمئن باشد کشتی از تمام قوانین و مقررات لازم پیروی می کند. کاپیتان باید اطمینان حاصل کند که تمام فعالیتهای کشتی منطبق بر دستورالعملهای صادره از شرکت است و از قوانین بین المللی تخطی نمی کند. کاپیتان مسئول اصلی ناوبری و هدایت کشتی است و هر برنامه ای مثل بارگیری، تخلیه، سوخت گیری و تنظیم مسیر حرکت همگی باید از قبل تهیه و توسط ناخدا تایید شود و اگر مشکلی پیش آید ناخدا مسئول اصلی می باشد و باید جوابگو باشد.

مدیریت افراد روی کشتی و ارتباط کشتی با بیرون مثل شرکت یا نماینده شرکت یا صاحب بار با ناخدا است. شاید به ظاهر کاری که کاپیتان در کشتی های مدرن امروزی که پل فرماندهی کامپیوتر راحتی دارند، خیلی محدود و کم به نظر آید اما کاپیتان در کشتی مجموعه مسئولیت های نامحدودی دارد.

مهمترین مهارت برای فرد جهت انتخاب و ورود به این شغل و رشته چیست؟

برای من همیشه جالب بود چرا بچه های دشتی و تنگستان خیلی کم به این رشته ورود می کنند، بچه های شهرستانهایی که مرزی با دریا ندارند تعداد بیشتری نسبت به دشتی و تنگستان حداقل در شرکت ما مشغول به کارند. اکنون در تمام بنادر ایران کلاس های مخصوص مهارتی برای ملوانان عمومی و ساده برگزار می شود و هر فردی می تواند شرکت کند و ضمن کسب مهارت لازم وارد این شغل شود.

در حال حاضر برای ورود به پست های افسری نیازی به تحصیلات اکادمیک نیست. دوره های یک ساله که سازمان بنادر و کشتیرانی برگزار می کند افراد با داشتن دیپلم ریاضی می توانند شرکت کنند و مجوز شرکت در آزمون سازمان بنادر و کشتیرانی را دریافت نمایند.

قاعدتا باید به زبان انگلیسی تسلط کافی داشته باشید چون تمام امتحانات به زبان انگلیسی است و در کشتی با افسرها یا مافوق خارجی باید بتوانید اصطلاحا گلیم خودتان را از آب بیرون بکشید. جنوبی ها مرد دریا بوده اند و هستند پس از نظر علاقه به کار با دریا مشکلی ندارند، می ماند اینکه اطلاع رسانی مناسبی در مورد این شغل بشود.

حال که صحبت از بچه های استان شد، قدری از حضور کمی و کیفی هم استانیهامان در میان دریانوردان شرکت ملی نفت کش برای مخاطبان بگویید.

در حال حاضر ما حدود هشت کاپیتان استان بوشهری در شرکت داریم و در مجموع حدود چهل دریانورد بوشهری شامل افسر و ملوان در شرکت ملی نفتکش خدمت می کنند که بدون اغراق از نطر کاری و اخلاقی و دانش کاری زبانزد هستند از جمله سرشناسان، کاپیتان سعید غریبی رئیس شرکت نفتکش منطقه بندر عباس می باشد که از نظر توانایی کاری و اخلاق زبانزد می باشند و برای من الگو است و کاپیتان بهرام آذری و کاپیتان مجتبی عمانی زیارتی از فرزندان دشتستان که افتخار کار کردن با آنان را داشته ام.

در کشتی چه افراد (عنوان شغلی) با چه نقش ها و‌ مسئولیت هایی حضور دارند؟

هر کشتی با توجه به پرچمی که با آن تردد می کند، تعریفی از حداقل افراد و سمت هایی که باید روی آن کشتی باشند ارائه می کند و برای آن گواهینامه minimum safe maning صادر می کند ولی این حداقل است و روی کشتی نفرات بیشتری خدمت می کنند. کاپیتان، افسر اول، مسئول مستقیم تعمیر و نگهداری عرشه و استراحتگاه خدمه، افسر دوم، وظیفه ناوبری و تهیه مسیر راه با افسر ایمنی کشتی می باشد. دو افسر سوم که وظیفه ناوبری و یکی افسر رادیو و مسئول تعمیر و نگهداری وسائل نجات غریق و دیگری افسر ناوبر و مسئول درمانگاه کشتی و تعمیر و نگهداری وسایل اطفاء حریق می باشد.
در پل فرماندهی همیشه یک افسر باید حضور داشته باشد که با وجود یک افسر دوم و دو افسر سوم هر کدام چهار ساعت آنجا و هشت ساعت در اختیار خودشان هستند. در روز باید به کارهای دیگرشان که اشاره کردم اگر نیاز باشد برسند و یک سر ملوان، یک کمک سر ملوان و سه ملوان ۱ و سه ملوان ۲ و در روی عرشه به کارهای روزمره مثل زنگ زدایی و رنگ کاری تمیز کاری و گریس کاری و کارهای مشابه می پردازند که همه موارد مورد اشاره زیر نظر سرملوان و از افسر اول دستور می گیرند. در قسمت خدمات یک افسر تدارکات یک سر آشپز و کمک آشپز و دو گارسون خدمت می کنند که زیر نظر افسر تدارکات می باشند. کشتی دارای دو سالن غذا خوری مجزا برای افسرها و ملوانها می باشد که این چهار نفر وظیفه سرو غذا را به عهده دارند. در قسمت موتور خانه یک سرمهندس و یک مهندس دوم و یک مهندس سوم و دو مهندس چهارم و سه کمک مهندس و همچنین یک ملوان ماهر که مهارت جوشکاری و برش کاری دارد و دو ملوان موتورخانه ماهر تشکیل شده است که مسئول کل آنان سرمهندس می باشد.

کاپیتان علی عبدی زاده

 مزایا و معایب این شغل از نظر شما چیست؟

مزایای این شغل درآمد خوب و بحث دیدن کشورهای مختلف با فرهنگ های گوناگون است و معایب آن دوری از خانواده و دیگر محدودیت ها و امکانات محدودی که در صورت وقوع حادثه در وسط اقیانوس با آن روبرو خواهیم شد.

چه عاملی دریانوردی را از سایر مشاغل جدا می کند؟

سفرهای طولانی و دوری از خانواده زندگی روی کشتی را به یک شغل خاص بدل کرده است. شاید تجسم اینکه یک کشتی و موتور آن ۴۲ روز بی وقفه و بدون حتی لحظه ای توقف کار کند، سخت باشد. کار روی کشتی یک کار حرفه ای است که به مهارت نیاز دارد، شاید شما یک سری اطلاعات ضروری را بتوانید از کتابها آموزش ببینید اما معلومات و مهارت های بسیاری را باید تجربه کنید و در ضمن با تجربه صرف در دریا نمی توانید مهارت کار را به دست بیاورید چرا که مهارت و معلوماتی را به طور پیش نیاز باید مطالعه کرده باشید. روی همین اصل برای این شغل دروس تئوری و تجربه کار بر روی کشتی لازم و ملزوم همدیگرند.

این اصطلاح «روی آب بودن» چقدر روی آب بودن واقعی است؟

اصولا طبق قانون شرکت ما حداقل هر قرارداد چهارماهه است ولی هر فرد بین سه تا چهار ماه اگر کشتی در یک بندر ایرانی باشد می تواند از قبل درخواست پیاده شدن بدهد و پیاده شود و در واقع به ازای هر ماه روی دریا ۱۸ روز استراحت دارد به عبارتی بعد از چهار ماه کار رو کشتی دو ماه و نیم می توانیم روی خشکی باشیم و اگر تمایل به ماندن بیشتر داریم باید درخواست مرخصی بدون حقوق کنیم که حقوق به ریال قطع خواهد شد.

اگر بخواهید اکنون و بعد از گذشت سالهای آشنایی با «دریا» آنرا تعریف کنید چه می گویید؟

من همیشه یک جمله دارم که می گویم؛ «دریا همه زندگی ما نیست ولی نوعی زندگی کردن است». شما در هر کشتی با افراد جدیدی هستید و باید با سلایق و خلق و خوهای جدید زندگی کنید. دریا خودش به واقع همان دریایی است که همه می بینیم! این زندگی کردن در کشتی با آدم های مختلف است که آنرا خاص می کند.

طولانی ترین سفر دریایی شما چقدر طول کشیده است؟

طولانی ترین سفرم که از یک بندر به بندر دیگر داشتم، ۶ هفته تمام طول کشید و از بندری در شمال انگلیس بعد از دور زدن ٱفریقا به بندر چیان دائو، چین رفتیم که ۴۲ روز تمام طول کشید اما بیشترین مدتی که روی یک کشتی ماندم کشتی «ایران آمل» بود. افسر سه بودم و مجرد، هشت ماه ماندم، آنزمان شرکت هشت کشتی داشت که فقط به بنادر اروپایی سفر می کردند و نفت را از دریای سیاه و شمال آفریقا به بنادر اروپایی حمل می نمودند و کلی درآمد برای کشورمان کسب می کردند. آن کشتی ها فقط به مدیترانه، دریای سیاه و دریای شمال سفر می کردند.

کاپیتان علی عبدی زاده

زیباترین بنادری که به آن سفر کرده اید؟

چهار بندر را هیچوقت فراموش نمی کنم. ادینبروگ اسکاتلند، جزیرهایی کوچک مثل زمین فوتبال که سرسبزند و یک ساختمان قدیمی قرن نوزده وسط آنها قرار گرفته است و خود شهر که قلعه بزرگ با سنگهای سیاهی است و روی تپه ای که ابرها احاطه اش کرده اند واقع است و مردان دامن پوشی که کنار خیابان نیلبک هایی شبیه نی انبان خودمان می نوازند.
بندر اولسان کره جنوبی که خیابان های تمیز و زیبایی دارد که خیلی جالب است. آمستردام هلند، ما در بندر روتردام از کشتی پیاده شدیم و چون پروازمان آمستردام – میلان – تهران بود دو روز در هتلی در شهر آمستردام بودیم که مصادف شد با شب کریسمس ۲۰۰۶ در میدان رامبراند دسته های موزیک جوانان آهنگ هایی با موسیقی خیابانی می خواندند در حالیکه با تاج هایی مثل شاخ گوزن اعانه برای خیریه جمع آوری می کردند و همچنین تالین پایتخت کشور استونی که آن موقع تازه به اتحادیه اروپا پیوسته بود ولی هنوز ترکیبی از سنت زمان شوروی و مدرنیته اروپا بود و جالب می نمود.

بنادری که بیشترین سفر را به آنها داشته اید؟

روتردام هلند، بیلبائو اسپانیا و دالیان چین

قدری از شیرین ترین و تلخ ترین خاطرات دریایی تان را برایمان بازگو کنید؟

تلخ ترین خاطره ای که دارم مربوط به درگذشت پدرم در هنگامی بود که من در میانه دریا بودم. دیدنش در روزهای آخر عمرش حسرت ابدی من است.
خاطرات شیرین زیاد است که بیشتر کاری است. اینکه تحریم ها را برداشتند و نفت های ذخیره شده در تانکرها به فروش رسید و بعضی از کشتی هایمان سفرهاشان به بنادر اروپایی و مکزیک از سر گرفته شد. اینکه موسسه های رده بندی معتبر و شرکت های معتبر بیمه گذار توافق کردند شرکت را تحت پوشش قرار دهند. هر چند کار ما سخت تر شده است چون به طور طبیعی وقتی کشتی حرکت می کند خیلی کار سخت تر و ریسک بالاتر می رود به نسبت وقتی که در لنگریم در حالیکه همان حقوق و مزیا را داریم اما وقتی کشتی حرکت می کند با افتخار برای این مملکت درآمد کسب می کند و این اتفاق هر هموطنی را خوشحال می کند. البته ناگفته نماند هر بار که نفر جانشین می آید روی کشتی و می خواهید پیاده شوید از خاطرات خوش دریانوردی است.

برای اطلاع خوانندگان قدری از مسافت (به روز) بین برخی بنادر بگویید؟

به عنوان مثال از سفر خارگ تا دالیان در چین ۲۳ روز به طول می انجامد، البته با میانگین سرعت ۱۲٫۵ گره دریایی. از خارگ تا اولسان واقع در کره جنوبی هم تقریبا همین مسافت است. مسافت از خارگ تا عسلویه ۱۸ ساعت است پس قاعدتا از عسلویه تا دالیان یک روز کمتر از مسافت خارگ تا دالیان می باشد. یا سفر به روتردام(بزرگترین بندر نفتی اروپا) با میانگین سرعت ۱۴ گره حدود ۳۱ روز در صورت دور زدن افریقا و در صورت عبور از کانال سوئز ۲۱ روز طول خواهد کشید.

عوامل موفقیت علی عبدی زاده به عنوان کاپیتان جوان کشتی چیست؟

ابتدای این گفتگو، گفتم دریا آمدن قبل از هر چیز علاقه و پشتکار می خواهد و بعد از آن در کشتی همیشه برای کسب دانش و مهارت کار باید وقت بگذارید و اصصلاحا خودتان را به روز نگهدارید چرا که هر روز قوانین جدید تصویب، موارد جدید اجرایی و دستگاه های کمک ناوبری جدید نصب می شود که ضرورت بروزرسانی را دو چندان می کند. من خوشبختانه وقتی افسر جزء کشتی بودم با کاپیتان های باتجربه و خوش اخلاقی چون کاپیتان محمدی هزاوه، کاپیتان هندریک ساریان، کاپیتان اسفندیاری، کاپیتان رجبی، کاپیتان بخشی، کاپیتان کیفرگیر، کاپیتان نایرعلم از پاکستان که در نوع مدیریت کشتی و علم دریانوردی زبانزد بودند و هر کدام خصلت های مثبتی داشتند  مواجه شدم و سعی کردم از هر کدامشان بیاموزم.

کاپیتان علی عبدی زاده

بر روی دریا دلتان بیشتر برای چه کسانی و کجا تنگ می شود؟

طبیعتا خانواده و دوستان و مادرم و برادرم. شاید باورتان نشود به خاطر دارم موقعی که افسر دوم بودم، شیف کاریم در کشتی ۱۲ تا ۴ شب بود. شب ها در پل فرماندهی با ملوان یکم تنها بودم و همه جا تاریک بود تا بیرون را بهتر ببینیم، وقتی سیاهی دریا را می دیدم دلم برای کوچه های سنگلاخی خورموج هم تنگ می شد. الان هم هر پنجشنبه دوست دارم کرداون باشم و بروم بر سر مزار پدرم و وقتی خانواده ام در کشتی در سفرها همراهم نیستند، همیشه دلم برایشان تنگ می شود.

بزرگترین تفریح و سرگرمی شما بر روی کشتی چیست؟

ما در کشتی وسایل تفریحی محدودی داریم. اتاق ورزش که وسایل بدنسازی، استخر شنا، حلقه بسکتبال، میز تنیس روی میز و فوتبال دستی دارد. ولی نسل جدید کارکنان همه «یک ترا هارد» سریال و فیلم برای سرگرم کردن دارند و همچنین سیستم ماهواره تلویزیونی کشتی های جدیدمان ku که ماهواره های همین سیستم را تا چین می تونیم ببینیم اما متاسفانه شبکه های ایرانی اصلا روی این ماهواره پخش نمی شود و شبکه های فارسی زبان محدودی را دریافت می کند. البته هر وقت وارد منطقه میهن می شویم پوشش شبکه های فارسی زبان را تنظیم می کنیم. جالب است بدانید کشتی در حرکت ماهواره چطور سیگنال های خود را حفظ می کند؛ ماهواره کشتی یک سیستم مرکزی دارد که به مکان یاب(GPS) و قطب نمای کشتی وصل است و با توجه به اینکه جهت ماهواره را فرکانس آن ماهواره پیدا می کند به واسطه گیرندگی بالا هر لحظه با قویترین سیگنال ماهواره اتوماتیک تنظیم می کند (سیستم بسیار گرانی برای هر کشتی هزینه شده است). در مسیر شرق آسیا همکاران در هنگام عبور از کانال سنگاپور که آبراه پرترافیکی محسوب می شود و حدود یک روز عبور از آن به طول می انجامد از سیم کارت های مالزی و اندونزی برای استفاده از اینترنت و شبکه های اجتماعی استفاده می کنند همچنین به هر بندری که می رسیم افرادی هستند سیم کارت کشورهای مربوطه را برای فروش همراه دارند و خدمه به واسطه صرفه اقتصادی از آنها خریداری و استفاده می کنند و در کشتی به گفته خیلی از همکاران غذاخوردن هم برایشان تفریح است برای همین سعی می کنیم لیست غذایی متنوعی را برای لذت همکاران داشته باشیم.

 

کوتاه ترین پاسخی که به ذهنتان می آید راجع به این واژه ها عنوان کنید.

کردوان: من آنجا به دنیا آمدم و خیلی دوستش دارم مردم خوب و دوست داشتنی اش و فامیل های مهربان و دوستان خوبی آنجا دارم دوست دارم یک روز برگردم و آنجا زندگی کنم. محیط روستا برایم یک چیز دیگر است.

دشتی: ما در دشتی یک تکیه کلام داریم می گوییم «زاده خاک پاک دشتی». واقعا دشتی خاک پاکی است.

دشتی ها: نجیب و بافرهنگ و دوست داشتنی اینکه خیلی چیزها و کمبودها را تحمل می کنند از نجابت شان است.

جزیره خارگ: یاد خوشی ها و سختی های دوران دانشجویی و یاد سواحل بکر و مرجانی اش به خیر.

اقیانوس: بیکران و عظیم؛ وقتی در بعضی جاها که رد می شویم و روی نقشه می بینیم عمق آب ۴ هزار متر را نشان می دهد، متوجه می شویم کشتی بزرگ ما حتی پر کاهی در برابرش نیست.

کشتی: محل زندگی دوم ما دریانوردان. وقتی کسانی بیرون هستند و درباره اندازه کشتی می پرسند می گوییم طولش ۳۳۰ متر عرضش ۶۰ متر و ارتفاعش از کف تا عرشه ۳۱ متراست که ۲۲ متر آبخور دارد و از عرشه تا پل فرماندهی ۲۰ متر که استراحتگاه خدمه هست تعجب می کنند. اینجا برای خودش یک شهر کوچک در حرکت است که هر روز صبح روزی نو را تجربه می کند.

کاپیتان علی عبدی زاده

اگر نکته ناگفته ای مانده است بفرمایید؟

مانور کردن با یک سازه ای که ۳۳۳ متر طول دارد و عرض ۶۰ متر خیلی سخت است. اینجا اندازه ها معنای دیگری دارد. همیشه باید محدوده خطر را در نظر بگیرید برای همین موقع لنگر انداختن و یا عبور در گذرگاه های شلوغ همه اینها تاکتیک های خاصی دارد که باید جزء به جزء رعایت شود. در کشتی شما با روحیه های مختلفی سر و کار دارید و باید همه چیز را برای برخورد با افراد مختلف در نظر بگیرید و در آخر می خواهم بی نهایت از همسرم تشکر کنم که در غیاب من بار پرورش و بزرگ کردن بچه ها را به دوش می کشد.

گفتگو: محمد شاکری مطلق

 

برای دریافت مهمترین اخبار عضو کانال مند در تلگرام شوید.
نظرات
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط پایگاه اطلاع رسانی مند منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

*

code

اخبار استان بوشهر
تبلیغات

تلگرام مند

https://smallseotools.com/