دشتی و راهکارهای برون رفت از شرایط موجود

شناسه خبر: 50881 سرویس: آرشیو, اخبار مهم, خبر ویژه

مند: دشتی، دیاری که روزگاری زبانزد و آباد بود و از جای جای استان و کشور قومیتهایی را به خویش فراخوانده و در خویش جای داده و مرزهایش تا دوردستهای امروز کشیده شده بود، مدت زمانی است که در نشیب قرار گرفته  است.

این که چه شد که حال و روز دشتی امروز به این جا رسیده، گرچه می تواند مفید باشد اما موضوع این بحث نیست. بنابراین بدون نگاه به گذشته و با دید وضعیت فعلی و امید به افق روشن آینده پتانسیل های بالقوه توسعه و پیشرفت این شهرستان را یادآور خواهم شد.

میثم کردی

موقعیت جغرافیایی خاص:
شهرستان دشتی با قرار گرفتن در میانه استان بوشهر، از سویی شمال استان (مرکز سیاسی و مدیریتی) را به جنوب استان (قطب صنعت و انرژی) متصل می کند و از سویی دیگر با خلیج فارس هم مرز است و از سمت دیگر با استان فارس دارای مرز می باشد، پتانسیلی که هیچ کدام از شهرستان های دیگر، آن را یک جا ندارند.

برای اتصال مستقیم به شهرستان های جنوبی استان (جم و عسلویه) به کمتر از ۳۰ کیلومتر و برای اتصال به استان فارس حدود ۵۰ کیلومتر راهسازی (آن هم بدون نیاز به احداث تونل یا پل های عظیم) نیاز دارد، موردی که هیچ گاه به طور جد پیگیری نشد. شاید اگر هر مسئولی که این مورد را وعده داده بود، تنها یک کیلومتر راهسازی می کرد حالا شهرستان دشتی و بخش شنبه و طسوج با اتصال مستقیم به جنوب استان و استان همسایه یک گلوگاه بسیار مهم در استان می بود. شهرستان دشتی در حالی با خلیج فارس هم مرز است که تنها شهرستانی است که از این مجاورت تقریبا هیچ منفعتی نمی برد. سهم ما از تجارت دریایی تقریبا صفر است، شاید دقیقا صفر.

دشتی

منابع نفتی:
در این خصوص مطالب بسیاری نگاشته شده اما به صورت خلاصه این که: مخازن نفتی پارس شمالی، اعم از مخازن نفت سنگین، گاز، میادین مشترک و یا اختصاصی که حتی بعضا عنوان می شود پتانسیلی بالاتر از پارس جنوبی دارند و شاید ۱۰ درصد از این منابع در هر شهرستان دیگری وجود داشت آن شهرستان توسعه یافته محسوب می شد، متاسفانه در سکوت و انفعال محض مسئولان مربوطه این مورد نه تنها سودی برای شهرستان نداشته بلکه به نظر می رسد کم کم باید شاهد آثار سوء آن نیز باشیم.

حتی به فرض نادیده گرفتن مخازن هیدروکربری موجود در شهرستان باز هم می توان با احداث یک یا چند واحد پتروشیمی گام بسیار بلندی در جهت توسعه شهرستان برداشت.

باید توجه داشته باشیم که وجود پتروشیمی لزوما به معنای ایجاد یک آلودگی عظیم نیست، با پیشرفت علم و تکنولوژی شاهد به وجود آمدن پتروشیمی هایی با کمترین آلودگی، بدون وجود فلر (مشعل) و بدون نیاز به مصرف آب و حتی بعضا دارای قابلیت تولید آب شیرین هستیم.

سال گذشته بیش از ۳۰ پتروشیمی جدید تصویب یا منتقل شدند ولی سهم دشتی از این تعداد صفر بود، دقیقا صفر.

برخی از این پتروشیمی ها به واسطه هم مرزی با دریا به شهرهای ساحلی اعطا شد و برخی به دلیل نفوذ سیاسی مسئولان هر شهر (حتی با وجود ضرر ده بودن) به آن ها بخشیده شد. جالب آن که حتی در شرایطی که برخی طرح های پتروشیمی به دلیل کم آبی از شهرهای مرکزی کشور به سواحل انتقال داده شدند باز هم سهم دشتی صفر است.
البته نگاه به صنایع نفت و گاز نباید صرفا نگاه به بحث اشتغال باشد.

از دید نگارنده آن چه از تحقق سهم اشتغال مهمتر است اخذ امتیازات و بودجه ها برای فعالیت های زیرساختی است که به نوبه ی خود باعث پویایی سایر بخش ها شده و حرکت قطار اشتغال را نیز سرعت می بخشد.

به عنوان مثال در صورت ساخت مدارس و مراکز و آموزشگاه های خاص علمی و مرتبط با این صنعت به جوانان آینده کمک می شود بدون نیاز به سهمیه به راحتی بتوانند با تمام کشور رقابت کنند.

احداث بیمارستان ها و فضاهای فرهنگی، هنری و حتی اقتصادی، انتقال و یا تاسیس واحد های معتبر دانشگاهی مثل کاری که دانشگاه صنعتی امیر کبیر در ماهشهر انجام داده و … همگی می توانند به توسعه شهرستان کمک کنند.

در کنار همه این امور ایجاد پل ارتباطی بین واحد های صنعتی کوچک و بزرگ با شرکت های نفتی و پتروشیمیایی نیز بسیار می تواند یاری رسان باشد.

واحدهای شیمیایی کوچک، صنایع پایین دستی و صنعتی:
قوانین جدید وزارت نفت و شرکت ملی صنایع پتروشیمی در سال های اخیر تامین و خرید مواد اولیه را برای واحد های کوچک تر بسیار آسان و کم هزینه کرده است. شرکت های پایین دستی مواد اولیه خود را به صورت زمینی از پتروشیمی ها (جنوب کشور) به محل کارخانه که عموما در مرکز کشور می باشد، حمل می کنند، جالب این که بخش بسیاری از این تولیدات مجددا به عنوان مواد شیمیایی، کالای مصرفی، کاتالیست و جاذب، لوله و اتصالات پلی اتیلنی، شیرآلات و … مجددا به پتروشیمی ها باز می گردند، بدیهی است اگر نمونه این واحد های کوچک شیمیایی و صنعتی در شهرستان ایجاد گردد با توجه به حذف کرایه حمل و در دسترس بودن علاوه بر کاهش هزینه تمام شده بسیار مورد استقبال قرار خواهد گرفت.

پتروشیمی

ضمن این که باید توجه داشته باشیم تولید هر محصولی در استان های مرزی پتانسیل بسیار بالایی جهت صادرات نیز دارد به خصوص مواد مصرفی و شیمیایی.

علاوه بر توجه به محصولات مورد نیاز شرکت های صنعتی باید در نظر داشته باشیم استان بوشهر و به ویژه شهرستان دشتی علاوه بر صنایع نفت و گاز از جمله مناطقی است که بخش وسیعی از پهنه آن را صنعت کشاورزی در برگرفته، با این وجود متاسفانه عمده مواد اولیه مورد نیاز این صنعت باید از خارج استان و با چندین واسطه تامین گردد. مورد مذکور هر ساله موجب افزایش بی رویه هزینه تولید محصولات و در موارد بسیاری عامل زیان به کشاورزان می گردد.

انواع سموم، کودهای شیمیایی و تقویتی، لوله ها و اتصالات، پلاستیک، نوارها و لوازم آبیاری تحت فشار و … همگی از جمله کالاها و مواد مورد نیازی هستند که عمدتا از خارج استان تامین می گردند در حالی که با هزینه بسیار پایینی می توان واحدهای تولید کننده این اقلام را در شهرستان احداث کرد.

برند سازی:
تا کنون به این مبحث بسیار کم پرداخته شده و نظر نگارنده نیز صرفا در حد یک فرضیه و پیشنهاد می باشد که بهتر است در این خصوص از نظر متخصصین به ویژه در زمینه بازاریابی نیز بهره ببریم.

از نظر نگارنده می توان برای شهرستان اقدام به برند سازی کرد، در کشور شهرهای بسیاری هستند که یک محصول یا کالا برای این شهرها برند محسوب می شود. برای برند سازی بعضا نیاز به هیچ فرآیند پیچیده ای نمی باشد.

شهرها و روستاهای خاصی هستند که با محصولات خاصی شناخته می شوند از زیره و پسته و کلوچه و سوهان و داروهای گیاهی و آجیل و ترشی و زیتون گرفته تا کاشی و آجر و فرش و صنایع دستی و حتی نان و … اگر ظرفیت یا تعداد واحد های مورد نیاز برای تولید یک محصول کمی بیشتر از نیاز شهرستان باشد این واحدها با رکود مواجه شده و ناچارند با ظرفیت پایین کار کنند ولی اگر تعداد واحدهای تولید کننده یک محصول بسیار بیشتر از نیاز یک شهر باشد با ایجاد فضای رقابت و افزایش کیفیت و در کنار آن کمی تبلیغات می توان تولید این محصول را به یک برند تبدیل کرد به گونه ای که از شهرها و استان های همجوار متقاضیانی برای خرید این محصول راهی شهر ما شوند و از این طریق باعث ایجاد رونق بوسیله یک محصول خاص باشیم.

گوجه فرنگی

یک مثال خیلی ساده و نزدیک، شهرهای آب پخش و دالکی در استان خودمان که با تکیه بر محصول خرما و سایر فرآورده های جانبی توانسته اند نسبت به جذب متقاضیان و حتی مسافران موفق باشند در حالی که همین پتانسیل در شهر اهرم هم وجود دارد ولی هیچ استفاده ای از آن نشده است. در استان همسایه مان، فارس، شهری را با لیمویش می شناسیم و شهری را با گلابش، اگر از شهر زرقان عبور کنیم مغازه های بسیاری را می بینیم که اقدام به فروش عرقیات و آب لیمو و .. می نمایند در حالی که عمده محصولات، تولیدات شهرهای دیگری است.

شهرستان دشتی یک بار می توانست با کمک شهرستان دیر از این فرصت (محصول گوجه فرنگی) استفاده کند که با بی توجهی و اشتباهات، این فرصت به یک تهدید همیشگی برای کشاورزان تبدیل شده است. عقیده دارم باز با هماهنگی و مساعدت می توان بر روی محصول یا کالایی دیگر به این منظور کار کرد.

کشاورزی:
مختصرا این که: با توجه به شرایط خاص آب و هوایی به ویژه در فصل زمستان می توان با گذشت از کشاورزی تک محصولی و رویکرد استفاده بهینه از منابع و با روی آوردن به سایر محصولات به ویژه محصولات با کاربرد خاص و تولید ارگانیک که هم دارای بازار داخلی و هم بازار جهانی می باشند، می توان در این زمینه نیز بسیار موفق بود.

گلخانه

برچسب ها:
برای دریافت مهمترین اخبار عضو کانال مند در تلگرام شوید.
نظرات
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط پایگاه اطلاع رسانی مند منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

*

code

  • حاجی :

    کشاورزی گوجه باید روزی برچیده شود . نخواهند هم شرایط آبی پرونده گوجه را ختم می کنه . ریشه منابع آبی را خشکندن 👺👺👺👺

اخبار استان بوشهر
تبلیغات