میراث طبیعی دشتی را دریابیم

ما از کی سیاه دل شدیم؟

شناسه خبر: 51662 سرویس: آرشیو, اخبار مهم, خبر ویژه

مند: «روزی روزگاری» نام سریالی بود که بر اساس چند داستان و افسانه ساخته شده بود، نکته بسیار مهمی که در این سریال به آن پرداخته شده بود، سیاه دل شدن تدریجی به واسطه واکنش های منفی در طول زندگی فرد بود.

در واقع در حالی که فرد خود را بسیار خوب و مثبت و مهربان تصور می کرد، هر حرکت منفی شامل حسد، کینه، عصبانیت و بی عدالتی، نقطه سیاهی را در قلب او به وجود می آورد که در ادامه بدون این که خود متوجه شود تمام قلب او را سیاه می کرد و از یک انسان مثبت و مهربان و حق جو به یک انسان منفی و سیاه و عدالت گریز مبدل می شد.

روزی روزگاری نه چندان دور در این سرزمین انسان هایی زندگی می کردند که قلبی به سفیدی برف داشتند و برای دفاع از فرهنگ و وطن و ناموس این مرزوبوم از جان و مال خود به راحتی عبور می کردند. این انسان های شریف را در بین اقوام مختلف این سرزمین در طول تاریخ شاهد بوده ایم؛
رئیس علی دلواری و خالو حسین دشتی از این دست انسان های سفید قلب این سرزمین بودند که با مبارزات خود برای دفاع از ناموس وطن در مقابل استعمارگران و متجاوزان به این مرزوبوم، نام بوشهر را تا ابد جاودانه کردند.

هفته قبل به همت یکی از دوستان دشتی فرصتی دست داد تا با سفر به این دیار عاشقان فرهنگ و ادب و هنر، دوستان عزیز و گران مایه فعال در «کمپین نجات بیرمی» را از نزدیک ملاقات کنیم. برای ما دیدار با جناب دشتی منش و جناب شاکری و جناب رضایی بسیار مایه افتخار بود. از صمیم قلب از آشنایی با این دوستان خوش حال شدیم.

به قول شاعر دشتی زنده یاد علی فقیه:

عجب بزمی است خوش بزم رفیقان
فلک این جمع را منما پریشان
خدایا شام هجر هر یکی را
مبدل کن به صبح وصل جانان

روز بعد به اتفاق آقای کریم موسوی از تنگ شیرینه بازدید کردیم. آن چه که می دیدیم باورنکردنی بود! سیاهی قلب ها و تجاوزی عریان و خشن و وحشتناک به ناموس  این دیار را با تمام وجود احساس کردیم و عرق شرم بر پیشانی ما نشست…

کوهستان بیرمی نماد فرهنگی و داشته مهم سرزمینی و از همه مهم تر ناموس این دیار است که چنین راحت مورد تجاوز استعمارگران نسل جدید قرار گرفته است.
این هدیه باارزش خداوندی متعلق به تمام زیستمندان استان بوشهر است نمی دانم اگر رئیس علی دلواری و خالو حسین دشتی زنده بودند و این صحنه های شرم آور تجاوز را می دیدند چه می کردند و خطاب به مدیران و نمایندگان و روحانیون این دیار چه می گفتند؟

سیاه دلی که شاخ و دم ندارد! مدیرانی که اجازه تکه و پاره کردن بیرمی را صادر می کنند به تمام معنا سیاه دل هستند! روحانیونی که در مقابل این تجاوزات سکوت می کنند سیاه دل هستند! نمایندگانی که واسطه متجاوزان می شوند هم سیاه دل هستند! در واقع این دوستان از سیاه شدن تدریجی قلب خود در دوران مدیریت غافل هستند.
کسانی که این تجاوزات را می بینند و احساس رضایت می کنند قطع به یقین به ورطه تاریکی و سیاهی سقوط کرده اند.

مدیران و نمایندگان محترم و روحانیون گران قدر استان بوشهر، شما چه بخواهید و چه نخواهید وارثان دلیران این دیار هستید که لرزه بر اندام متجاوزان می انداختند. شما را چه شده است؟ غیرت و ناموس پرستی شما کجا رفته است؟
تن رئیس علی دلواری و خالو حسین دشتی را در گور نلرزانید اگر یک «جو» شرف دارید! همین!

دشتی خموش باش که بر باد رفت خاک
وز سوز این سخن جگر آتش آب شد
محمد خان دشتی


ز نیرنگ فلک بنگر چه آمد بر سر دشتی
چه زد نقاش قدرت نقش غم بر دفتر دشتی
شیخ علی عاشوری

نادر ضرابیان

نماینده انجمن کوه نوردان ایران و گروه دیدبان کوهستان

سنگ مرمریت بیرمی

سنگ مرمریت بیرمی

سنگ مرمریت بیرمی

سنگ مرمریت بیرمی
سنگ مرمریت بیرمی

سنگ مرمریت بیرمی

سنگ مرمریت بیرمی

سنگ مرمریت بیرمی

سنگ مرمریت بیرمی

سنگ مرمریت بیرمی

برای دریافت مهمترین اخبار عضو کانال مند در تلگرام شوید.
نظرات
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط پایگاه اطلاع رسانی مند منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

*

code

اخبار استان بوشهر
تبلیغات