بیرمی رشته ای از زاگرس

شناسه خبر: 51714 سرویس: آرشیو, اخبار مهم

مند: زاگرس حیات جاودان طبیعی و بنیان افتخارات اجتماعی دور و نزدیک جغرافیای سرزمین ما بر بستر تاریخ گذشته، امروز و آینده ما است.

سراسر چین های منظم و دره های باز با دشت های وسیع زاگرس، کانون زندگی بخش مردمان خویش بوده است.

زاگرس در دوران سوم عمر زمین بر فراز شمال غرب کشور تا انتهای جنوب شرق در قوس تنگه هرمز طاق ها و ناوهای خود را گسترانید.

رشته عظیم زاگرس را با رودخانه های خروشان و چشمه های جوشان متعدد که پیچ و خم های کوه ها را یکی پس از دیگری می پیمایند در میان رشته کوه های جهان می شناسند.

چین های منظم و رقصان زاگرس با محور موازی بسان یاردانگ ها در رسوبات دریاچه های گذشته، شرایط را برای سکونت و ارتباط اقوام کوچ رو، روستاها و شهرها فراهم آورد.

خاک های آبرفتی آغشته به انواع منابع معدنی، گهواره نیاکان ما برای شکل گیری و پایه گذاری زندگی و تمدن کهن ما بوده است.

در هر رشته رشته، زاگرس بیش از هفتاد نوع ماده معدنی از منابع معدنی کشف شده جهان پنهان و گنجی پایان ناپذیر است، برای مردمانی که انتخاب کردند در این نقطه از زمین عمران باشد و آبادی.

با تغییر و تبدیل مواد و مصالح برای بودن و داشتن خود و آیندگان تا برای مردمانش بحران های آب، خاک و زیست دور از ذهن و معنا و مفهوم دیگری داشته باشد.

امروز سخن از رشته بیرمی یکی از رشته های منحصر بفرد زاگرس جنوبی است که دل های جوامع محلی برای حفظ زیست بوم آن می تپد تا تصمیمی عاقلانه برای آنچه در دل خود جای داده گرفته شود.

این تکاو پوی بومی، مغایر با پایداری توسعه نیست بلکه خود در همین راستا است. شاید وقتی به جزیی و رشته ای از زاگرس می پردازیم، آن جزء نیز چون بیرمی قابلیت های بی پایان خود را دارد که چشم پوشی از آن بسیار سخت است و نابخشودنی.

امروز آگاهی جوامع محلی و درک دغدغه های زیست محیطی در پی چند دهه اشتباه در حق منابع آب و خاک نسبت به دیروز فزونی گرفته و با روحیه مطالبه گری اندیشمندانه در یک فضای گفتگوی ارزشمند، خواهان بهره وری بهینه از منابع موجود طبیعی و تاریخی خود هستند.

همچنین گام هایی این روزها برای ترمیم و تصحیح رفتار با طبیعت برداشته می شود که در شبکه های مجازی و رسانه های ملی و محلی صدای آن به گوش می رسد و ما را به بازسازی و بازدرمانی محیط زندگی وا می دارد.

این اطمینان خاطر و خوشبینی وجود دارد که قدم های فعالان محیط زیست و جوامع بومی حتما برای نجات میراث طبیعی و فکری نتیجه بخش خواهد بود.

شناخت نسبت به محیط پیرامون و درک قابلیت ها و محدودیت های آن روز به روز برای مردم دغدغه مند محلی بیشتر شده و حرکت های هماهنگی برای نجات داشته های خود در مسیر توسعه شکل می گیرد تا سنگ بنای آن در مسیر پایداری حفظ زیست بوم ها قرار گیرد.

رشته بیرمی از بلندی های بلند در جنوب استان بوشهر در میان شهرستان های دشتی و تنگستان با تنگ هایی که هر کدام خود نامی زیبا و طبیعتی خاص با گونه های گیاهی و جانوری در اقلیم خشک سواحل خلیج فارس سازگاری یافته و همچنین با دنیای درون خود به عنوان یک رشته و توده عظیم لایه های رسوبی، منابع معدنی، سنگ های ساختمانی و سوخت های فسیلی و… را جای داده است.

جغرافیا و زمین شناسی بیرمی نشان می دهد که بخشی از میراث طبیعی این منطقه از جنوب بوده و بخشی ازهویت فرهنگی تنگستان و دشتی را با بناها و آثار تاریخی بجای مانده از گذشته بر دوش دارد و نه تنها نباید از آن چشم پوشی کرد بلکه باید برای حفظ آن تلاش مداوم نمود.

در چند سال اخیر شاهد هستیم که از رشته کوه های استان بوشهر به خصوص در شهرستان های تنگستان، دشتی و کنگان از سنگ های رسوبی برای مصالح ساختمانی بهره برداری می شود، متاسفانه هیچ کدام از این معادن بر اساس استاندارد های زیست محیطی برداشت نشده و با ابزار ابتدایی سبب فرسایش خاک، آلودگی هوا، از بین رفتن گونه های گیاهی، فرار و جابجایی غیر عادی جانوران و برای تامین آب مورد نیاز معدن اقدام به بهره برداری از آب زیر زمینی و حفر چاه های غیر قانونی نموده که هدر رفت فراوانی در این مورد براساس شواهد موجود است.

جای سوال اینجاست که چرا فعالان اجتماعی و محیط زیست که باید وقت خود را صرف تغییر نگرش و آموزش کودکان و نوجوانان این مرز و بوم کنند هر روز باید جلوی تصمیمات کارشناسی نشده مسئولان و مدیران دولتی که خود بخشی از همین مردم هستند بایستند و مانع از انجام اشتباهی دیگر شوند!

برداشت عمومی جامعه این است که یا مدیران ما نادان هستند و یا این قدر نفع شخصی پررنگ است که نفع عمومی جامعه نادیده گرفته و فاقد آینده نگریست.

این روند نیاز به تحلیل دارد تا یک مجوز استخراج سنگ معدنی در بیرمی یا هر جای این سرزمین بدون پیوست زیست محیطی آزادانه و با جرات به استخراج و حفاری با کم ترین ابزار استاندارد بپردازد. البته این یک نمونه مثال زدنی است و نشان از بی سر وسامانی ارزیابی و نظارت منطقی بر این امر است.

در این نوشته کوتاه واژگان از نوشتن قابلیت های بی منتهای بیرمی به عنوان رشته ای از زاگرس ناتوانند. اگر کشوری فقط و فقط تنها زاگرس را داشته باشد هرگز نباید غمی در دل مردمانش و اشکی بر چهره کودکانش پدیدار شود.

مرور کردن قابلیت های آمایشی بیرمی در رشته غنی زاگرس، قدمی برای یافتن گمنامی های امروزمان است که عاجزانه فراز و نشیب های زندگی تاب را از مردم سرزمینمان ربوده و در بی تابی اجتماعی غرق شده ایم.

بنابراین تعامل و همگرایی همه جانبه تنها گزینه برای رسیدن بدین مقصود است.

راضیه اشعثی

برای دریافت مهمترین اخبار عضو کانال مند در تلگرام شوید.
نظرات
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط پایگاه اطلاع رسانی مند منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

*

code