حسینیه رییس محمد درازی در شهرستان دشتی ۱۳۷ ساله شد

مند: حسینیه و مسجد جامع درازی قدمتی بیش از صد سال دارد. در سال ۱۳۱۰ هجری قمری رئیس محمد کدخدای وقت درازی اقدام به ساختن و بنای حسینیه درازی می‌کند و در سال ۱۳۱۷ قمری نیز مسجد را بنا می‌گذارد.

 آغاز به کار حسینیه در ماه رمضان و معمار آن کازرونی بوده است.  سنگ بنای حسینه را زایر ابراهیم میرزا غلامرضا می‌گذارد و این بنا که از لحاظ معماری در استان کم‌نظیر است، دارای سه طاق و سه ستون است و از طاق‌های توخالی تشکیل شده و روی ستون‌ها از پشت بام طاق زده شده تا فشار زیادی بر ستون‌ها وارد نشود. مصالح به کار رفته در حسینیه سنگ و گچ بوده و هیچ تخته یا چوبی در سقف آن به کار نرفته و ناودان‌های آن نیز سنگی است.

 ملاحسن میرزا در توصیف این حسینیه سروده است

«این حسینیه که باشد زشرف عرش عظیم

 بر درکفش کنش روح قدس گشته مقیم

پی سقایی او خضر نبی جام به کف

بهر فراشی او فرش به دوش ابراهیم

حوریانش شده جاروب کش از مژه چشم

قدسیانش شده از اجنحه فراش حریم

شده داوود ابر منبر او مرثیه خوان

مستمع آدم و نوح آمد و ایوب و کلیم

بانیش رییس محمد که در افعال جمیل

مادر دهر شد از زادن همتاش عقیم

سنه هجریه بد سیصد و ده بعد هزار

که شد آراسته این روضه چو جنات نعیم»

در این حسینیه همواره علما و روضه‌خوانان برجسته‌ای به وعظ و روضه‌خوانی مشغول بوده‌اند و از زمان تاسیس تاکنون تمام ماه محرم و صفر روضه‌خوانی برگزار می‌شود.

در ایام ماه محرم و دهه اول آن صبح، عصر و شب مراسم عزاداری و روضه‌خوانی برگزار می‌شود و تا شب یازدهم روضه‌خوان هر شب را به یک شخصیت یا واقعه‌ای از حادثه عاشورا اختصاص می‌دهد و پیش از روضه نیز نوحه پامنبری با موضوع مرتبط با مبحث روضه‌خوان خوانده می‌شود.

حسینیه درازی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان دشتی، بخش مرکزی، دهستان خورموج، روستای درازی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۸ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۸۷۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.