مند: تلاش برای جلوگیری از استحاله نمایندگان مردم ماموریت تمام آگاهانی است که فارغ از منافع شخصی دل به آبادانی این آب و خاک دارند و بیش از منافع خودشان سهم مردم از توسعه را مطالبه می کنند. پیش از این بیشتر منتخبان مردم در این حدود جغرافیایی به دلیل نقص در پالایش اطرافیان خود از ادامه ی مسیر خدمت گذاری به مردم کنار گذاشته شدند. مردم آگاه این حوزه هر چند دستی به قلم ندارند و رسانه ای برای بیان خواست حقیقی خود جستجو نمی کنند اما همیشه حرفهای خود را در بزنگاه انتخابات به بهترین شکل و رساترین فریاد بیان نموده اند.

منتخبان مردم گاهی از روی صداقت و گاه از روی اهمال دچار و درگیر با جریاناتی هستند که همواره با فرصت طلبی سعی در تحقق خواست شخصی و یا محفلی خود دارند. این گروه ها فارغ از دیدگاههای سیاسی و مرام و منطق مشخص تنها با رنگ آمیزی خواست های شخصی خود به نمایندگان مردم نزدیک می شوند و وقایع را در چشم آنان وارونه جلوه می دهند.

نقد آرام مند به رفتار نماینده مردم دشتی و تنگستان در هفته پیش دارای تبعاتی در فضای مجازی بود که با رصد آن به خوبی می شد پی برد این گروه اقلیت چگونه سعی دارند دیدگاه مردم و مسئولان را نسبت به یک حقیقت آشکار وارونه نمایند.

مند نه مخالف برگزاری اعیاد و جشنهای ملی و مذهبی می باشد و نه از حضور نمایندگان و مسئولان و متولیان در میانه ی مردم شایسته روستاهای محروم این حدود ناراضی است.

ما با بیان آرام سعی کردیم به نماینده مردم این پیام را برسانیم که فصل رقابتهای انتخاباتی گذشته است و تمام مردم چه آنان که به شهریاری رای داده اند و چه کسانی که به کاندیداهای دیگر رای داده اند حق دارند متوقع باشند نماینده منطقه را در جمع خویش ببینند. دعوت از حامیان و رفتن به روستایی دور دست و دور از دسترس اجتماعات مردمی که در آن شب فرخنده شادی خود را از میلاد مبارک منجی به اشکال شایسته ابراز می کردند جفای در حق این مردم بود.

حامیان دکتر شهریاری همه حال و به طرق گوناگون به وی دسترسی دارند و این مردم بی رسانه و بی وسیله ایاب و ذهاب هستند که در روستاهای خود چشم انتظار دیدار نماینده برای بازگویه مشکلات خویشتن با وی هستند.

حق مردم بود در این شادی فرخنده نماینده خویش را فارغ از حلقه های درهم تنیده اطرافیان از نزدیک ببینند و ناچار نباشند برای دیدار با وی به روستای منقل که به جز یکی دو خانوار، خالی از سکنه مدام و همیشگی است بروند.

همگان دیدند که این نقد تقریبا منصفانه چگونه در فضای مجازی با رنگ و لعاب و واژه های عصبی پاسخ گفته شد و برخی که هویتشان در ایجاد تفرقه است چگونه سعی کردند یک حرف ساده که خواهان عبور از خط بندیهای معمول سیاسی و ایجاد اتحاد بر پایه منافع مردم دو شهرستان دشتی و تنگستان است را وارونه منعکس کردند.

روستاهای شهرستان دشتی در دهه های اخیر به دلایلی که بارها گفته شده است با عدم اقناع مردمش ساکنان خود را از دست داده است. مردمی که روزگار را به آزادگی و تعامل انسانی با طبیعت پیرامون به آرامی سپری می کردند در مواجهه با تنگ آمدن توانمندیهای طبیعی روستاها و نبود برنامه جامع برای عمران و آبادنی ناچار به ترک زادگاه خود شدند و به شهرهای دشتی و سایر شهرستانها پناه آوردند. شهرهایی که خود نیز در نبود برنامه های درازمدت و آینده نگر درگیر با چالشهای عدیده هستند. تغییر در ترکیب جمعیت شهری و روستایی در دشتی واضح است. شهرستانی که متکی به روستاها بود اکنون هشتاد درصد جمعیت خود را در شهرها می بیند. شهرهایی که نه توان طبیعی برای اشتغال این جمعیت را دارند و نه مولفه های نوین اقتصادی در آنها نمود یافته است. این موضوع باعث به وجود آمدن مسائل گوناگون اجتماعی در شهرهای ما شده است.

اگر برنامه ای جامع برای دشتی مطالعه نشود این شهرستان در آینده ای که ناگزیر فرا می رسد درگیر با مسائلی خواهد شد که هزینه های زیادی را متوجه مردم صادق این شهرستان می کند. فرهنگ و زایش های فرهنگی دچار ایستایی می شود و زاد و ولد مولفه های فرهنگ بومی به حداقل می رسد و فرهنگی زاده خواهد شد که ریشه در خاکی قابل اتکا ندارد و این باعث می شود دشتی که بالندگیش را مدیون فرهنگش است با چالشی اساسی مواجه گردد.

اکنون پهنه دشتی خالی از جمعیت شده و مردم یا در منتهی الیه شمالی شهرستان سکونت دارند و یا در بخش جنوبی که همین موضوع باعث رقابت این دو جمعیت با همدیگر شده و تبعات آن گاه و بیگاه در سکوت آگاهان خودش را نشان می دهد و انتزاع اولین موردی است که در این بی برنامگی اذهان دو سوی شهرستان را به خود مشغول می دارد.

بنابراین به نظر می رسد رقابتهای تنگ سیاسی را باید در این حدود به کناری نهاد و با اتکای بر توان انسانی دشتی که در طول این سالها بعضا منفعل مانده است چاره ای درخور برای نجات دشتی جستجو کرد.

راه ناگزیر این مردم تلاش برای بازسازی این حدود بر اساس توان طبیعی و منابع انسانی فراموش شده ی دشتی است. استفاده از حداکثر پتانسیلهای منطقه که امروزه در نبود برنامه جامع در بخش جنوبی تنها اتکای مردم به کشاورزی است و در بخش شمالی نیز کم و بیش توان خدماتی به یاری مردم برای گذران زندگی آمده است.

بسیاری از پتانسیلهای بالقوه توسعه در دشتی مطالعه ناشده مانده است. بخش صنعت و تجارت با تمام توانش اما در لابلای روزمرگیها نهان شده است و راه ارتباط دشتی و استفاده از توان تجارت دریایی مسدود گردیده و زنجیره های ارزش در ذیل هیچ کدام از توانمندیهای طبیعی ایجاد نشده است.

بندر پیر و پرسابقه لاور دشتی یکی از روستاهای بندری است که می تواند سهم بسیار به سزایی در اتصال و بازسازی بخش شمالی و جنوبی دشتی ایفا کند. راه دسترسی کاکی به دهستان ساحلی و راه دسترسی خورموج به این حدود باید بازگشایی شود. فردای استقرار صنایع در این جغرافیا اگر راه دسترسی مناسب نباشد فرصت ها به راحتی از دست خواهد رفت و آن روز برای چاره اندیشی دیر و دور است.

بنابراین نیاز است تحمل خود را برای شنیدن نقد بیشتر نماییم و شهامت خود را برای گفتن حرفهایی که در هزار توی ذهن ما مدفون است تقویت کنیم و با عبور از خط بندیهای معمول سیاسی بر منافع مردم خود به اجماع برسیم.

دشتی در هفته ای که گذشت