پیامی که تقدیر از خویشتن بود
وزیر بهداشت برای خلق یک رکورد و گزارشگر و تدوینگر نیز برای تهیه یک فیلم که در نوع خود در کشور بی نظیر است تلاش می کنند. دریغ از یک کادر درست از تصویر مردی که چهار عضو فرزندش را تقدیم کرد تا کارش فقط برای رضای خدا باشد. مردی که جعبه ی حامل قلب فرزندش را می بوسد و خبرنگاری که عجله دارد تا قلب به سلامت برسد و برای ثبت یک جمله از سوی این پدر نیز وقت ندارد.
جت اختصاصی که به تصور پزشک مثل هلی کوپتر است و پزشکی که بازگو می کند این امکانات برای شهرستانیها میسر نیست. کادر درمانی که موفقیت خود را کف می زند و تنها گزارشگر این صحنه هاست که یاد ش می آید به یاد پزشکان بیندازد به نظر او برای شادی روح محمد جواد هم یک صلوات بفرستند.
حتی خلبان در این فیلم در کادری درست ایستاده و در چند جای این کلیپ نقش او برجسته شده است اما خبری از پدر و مادری که اعضای عزیز خود را برای پیوند زندگی به چهار خانواده هموطن بخشیده اند نیست.
در این کلیپ که لابد با هماهنگی وزارت بهداشت و صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران تهیه شده است و قصدش فرهنگ سازی و ثبت کاری است که برای اولین بار و در وزارت دکتر هاشمی صورت گرفته، حواس هیچکس به مردمی نیست که قلب محمد جواد را قلب فرزند خود می دانند و برای او دعا کرده و اشک ریخته اند.
این فیلم ناقص و این تدوین نادرست و خبرنگاری که در زیر کاری بی تفاوت زانو زده و نتوانسته است پیوند عاطفه و ایمان را در فیلمش به نمایش بگذارد وقتی تکمیل می شود که وزیر بهداشت کشور در پیامش فقط به حماسه خود و همکارانش می نگرد و پیرامون این موضوع را حتی تلاش نمی کند قدری برجسته ببیند.
به متن این پیام که نگاه کنید متوجه خواهید شد که دکتر هاشمی سعی کرده است تمامی تاثیر گذاران در این کار بی نظیر را که بیشترشان از مجموعه خود او هستند، ببیند الا مردمی که از دو ماه قبل و با بزرگواری خانواده بانو کبری حسینی در شهرستان دشتی و در اولین روز گرم مردادماه ۹۵ دری به تجربه ی جدیدی از بخشش گشودند تا در گام بعدی خانواده ی بزرگ نظری نیا طعم خوب این تجربه ی دشوار اما شیرین را تجربه کنند.
وزیر بهداشت دولت یازدهم نجات یافته را بیش از نجات دهنده قبول دارد. در نگاه او و در واژه هایش نمی توان رد پایی از خانواده هایی یافت که باور دارند «اهدای عضو اهدای زندگی است»، تنها یک شعار بی مفهوم نیست.
در این مدت مردم دشتی، همدرد این دو خانواده با چشمی اشکبار و شانه هایی لرزان از بغض های بیشمار اما سرهای خویش را بالا گرفتند تا ثابت کنند مردم جنوب در میانه ی تبعیض های گوناگون اما اخلاق و انسانیت و دیانت را در مکتبی آموخته اند که نمی توان آنرا با این موضوعات خدشه دار کرد.
شایسته است وزارت بهداشت و کادر سازنده ی این کلیپ ضمن عذرخواهی از مردم استان بوشهر بخصوص مردم دشتی از خانواده های بزرگ حسینی و نظری نیا در شهرستان دشتی به نحوی شایسته قدردانی کنند تا بلکه بخشی از اشتباه خود را جبران نمایند.
یک پاسخ به “پیامی که تقدیر از خویشتن بود”
دیدگاهتان را بنویسید
با سلام و احترام
مردم دیار دشتی، نگین فرهنگی جنوب، باز هم برگ زرینی در کارنامه خود به یادگار گذاشتند. ضمن تقدیر از این اقدام انسان دوستانه ی خانواده محترم نظری نیا و ابراز همدردی با این خانواده فداکار، در صورت امکان یک عکس از خود مرحوم محمدجواد نظری نیا در سایت بگذارید.
با تشکر